Moestuinieren: niet gehinderd door enige kennis van zaken!

Je eigen moestuintje, waar ’s zomers de zonnebloemen zachtjes in de bries deinen en de bijen en vlinders af en aan vliegen tussen de wilde bloemen; waar de pompoenen gezellig oranje kleuren zodra het najaar op kousevoetjes dichterbij sluipt; waar je worteltjes eet die je zelf hebt geplant, of peultjes, tomaatjes en courgette. Dat was mijn landelijke idylle en een jaar of twee geleden besloot ik die droom deels werkelijkheid te laten worden, in de vorm van een moestuinbak op pootjes (de Makkelijke Moestuin, voor geinteresseerden).

Maar dat was niet genoeg. Eigenwijs haalde ik mijn man over om het stukje loze voortuin - zijtuin, eigenlijk, aangezien de voordeur om de hoek zit - om te toveren tot een ecotuintje, inclusief grote custom made bak voor het verbouwen van groente. Hoe dit stukje tuin met horten en stoten transformeerde van een niet-inheemse struik omgeven door kilo’s grijs grint van de vorige bewoners tot een woekerig inheems eco-tuintje is een verhaal op zich, maar: het is gelukt. 

Hoera! Ik kan moestuinieren! Ik heb er de ballen verstand van, maar dat mag de pret niet drukken. Google is your friend, nietwaar? Een greepje uit de dingen die me de afgelopen tijd hebben beziggehouden:

• Waarom zit er wit spul op de pompoenbladeren? Oh, meeldauw? Chips! En nu?
• Bladluizen op de appelboom! Grrr. Waarom werkt groene zeep niet?
• Waarom duurt het zo lang voor ik pompoenen zie ontstaan? Is mijn plant kapot? Oh, eerst heb je alleen mannnelijke bloemen? Wacht, je hebt mannelijke EN vrouwelijke bloemen? 
• Oke, de pompoenplant is niet kapot, hij woekert alle kanten op! Mag je eigenlijk wel snoeien in de zomer?
• Mijn zonnebloem knakt bijna. He, kan ik hem oogsten? Leuk. Hoe doe je dat?

Niet gehinderd door enige kennis van zaken ben ik vrolijk aan het moestuinieren. Wat een heerlijke hobby. Ik begin steeds vaker over mijn tuintje te vertellen, zo met een teder stemmetje, alsof het mijn kind is (mijn daadwerkelijke kind vind ik nog steeds wel liever, hoor). En omdat lang niet iedereen even geboeid kan luisteren naar mijn relaas over hoe de aardbeienplant plotseling een framboos bleek te zijn (een herfstframboos, nog wel), begin ik deze blog - al is het maar voor mezelf! 

En omdat ik nu toch lekker kneuterig bezig ben, kan ik niet garanderen dat er niet af en toe nog een kneuteronderwerp tussendoor piept…ik ben namelijk recent begonnen met breien. Waar ik ook al niks van af weet. Het eerste project is een sjaaltje voor de Dikkie Dik-knuffel van mijn zoontje.